ඌරන්ට පියාඹන්න පුළුවන් (Pigs Can Fly)

මම මේ Website එක පටන් ගත්තේ ඊයේ. ඒත් මට අමුතු හෙණයක් වැදිලා වගේ (Peculiar urge) දවස ගානේ මුකුත් ලියන්න හිතුනා. අද මම ලියන්නේ මගේ කතාව. මේක මගේ Company එක ගැන නෙවෙයි; මම මාර විදියට විශ්වාස කරන "පිස්සු" දර්ශනයක් ගැන.

කතාව පටන් ගන්නේ ප්‍රාථමික පාසල් කාලෙන්. මම කවදාවත් සමාජශීලී (Social Butterfly) චරිතයක් වුනේ නෑ. මට මිනිස්සු එක්ක ගනුදෙනු කරන එකේ පොඩි අවුලක් තිබුනා. කෙලින්ම කිව්වොත්, මට මිනිස්සුන්ගේ "Small Talk" තේරුනේ නෑ. "රෑට කෑවද?", "කොහොමද සැප සනීප?", "අද වැස්ස නේද?"... මේ වගේ කතා මට අල්ලලා ගියේ නෑ. ඒ හින්දා මම හිටියේ පොත් එක්ක, මගේම ලෝකෙක.

තාත්තා කිව්වේ "මූ ඉන්නේ මනඃකල්පිත ලෝකෙක (World of fantasy)" කියලා. ඒත් මට හිතෙන්නේ අනිත් මිනිස්සු තමයි Fantasy එකක ඉන්නේ කියලා. සමාජය කියන විදියටම ජීවත් වෙන, ඉරක් ගැහුවොත් ඒකෙන් පිට හිතන්න බය, බොරුවයි ඇත්තයි වෙන් කරගන්න බැරි, කවුරුහරි ප්‍රසිද්ධ එකෙක් (Halo Effect) කිව්වොත් ඕන ගොන් කතාවක් පිළිගන්න මිනිස්සු ඉන්නේ එයාලගේම හීන ලෝකෙක. එයාලා රණ්ඩු වෙන්නේ එයාලට ඔප්පු කරන්න බැරි දේවල් වෙනුවෙන්. 🛑

මගේ ලෝකේ වෙනස්. මගේ ලෝකේ ඕනම දේකට ඉඩ (Possibility) තිබුනා. මට ඕන වුනේ දේවල් ඇත්තටම සිද්ධ වුනේ කොහොමද කියලා දැනගන්න. හැබැයි අන්තිමට මට තේරුණා මම හොයන ජාතියේ මිනිස්සු මම ඉන්න පරිසරයේ නෑ කියලා.

ඉතින් මම කියෙව්වා. දිගටම කියෙව්වා. මම හැමදේම පිළිගත්තේ නෑ, හැබැයි මම තේරුම් ගත්තා. මම ගොඩක් කියවලා තියෙනවා කියලා මම හිතාගෙන හිටියා, මට වඩා කියවපු එවුන් හම්බෙනකම්. ඒක මරු පාඩමක්.

---

ගස් ගලවා දැමූ දිනය සහ මඩ වල 🌳

මම පොඩි කාලේ නිතරම ලෙඩ වුණා (Asthma). මම ක්‍රීඩා වලටත් අන්තිමයි.

මම ගියේ හෝමාගම තිබුනු ආමි එකේ (Army) ඉස්කෝලෙකට. එහෙ මාර ගස් තිබුනා. සිසිලසක් තිබුනා. මම ඒකට ආස වුණා. මට තාම මතකයි අම්මලා එක්ක ඉස්කෝලේ බලන්න ගිය දවස. මම කැමති වුනේ ඒ ගස් වලට.

ඒත් 2 වසරේදී අලුත් Principal කෙනෙක් ආවා. ගෑණු කෙනෙක්. දවසක් මම බලද්දී අර ලස්සන ගස් ඔක්කොම කපලා දාලා. Backhoe එකක් දාලා ගලවලා. ගස් 15ක් විතර. මොකටද? Assembly තියන්න පිට්ටනියක් හදන්න. මට ඒක දරාගන්න බැරි වුණා.

මම දුකෙන් වුනත්, මම ආසාවෙන් ගියා ඒ ගස් වල මුල් (Roots) බලන්න. මොකද මම කවදාවත් එච්චර ලොකු ගහක මුල් එළියේ තියෙනවා දැකලා නෑ. මම ඒක දිහා බලාගෙන ඉද්දී... එකපාරටම ලෝකෙම කළුවර වුණා.

කවුරුහරි මාව වලකට තල්ලු කරලා. ඒ වල මට වඩා ගොඩක් උසයි. මම කෑගැහුවා, ඒත් වැඩක් නෑ මොකද ඒක Interval වෙලාව. ඉතින් මම නිකන්ම හිටියා. මම බය වුනේ නෑ.

කොහොමහරි මගේ යාලුවෙක් (මලින්දු) මාව ගොඩගත්තා. මම පන්තියට යද්දී මගේ සුදු යුනිෆෝම් එක පුරාවටම මඩ.

ටීචර් (එයා Retire වෙන්න ළඟයි) මට හොඳටම බැන්නා. ඇඳුම් මාරු කරගෙන එන්න කිව්වා. ඊට පස්සේ එයා පන්තියට දේශනාවක් දුන්නා ඌරෝ ගැන.

"ඌරෝ ජරා සත්තු. උන් මඩ කනවා." කියලා. මේක බෞද්ධ ඉස්කෝලයක් නිසා එයා කිව්වා ඌරෝ කන්නවත් එපා කියලා. අන්තිමට එයා මාව පෙන්නලා කිව්වා: "අන්න අරූ (මම) වගේ" කියලා.

එදා ඉඳන් මම වුණා "The Pig" (ඌරා). 🐷

---

ඌරෙක් වීම (Thinking like a Pig) 🦉

මට ඒකේ අවුලක් පෙනුනේ නෑ. මම කොහෙන් හරි අහලා තිබුනා මිනිස්සුන්ගේ සහ ඌරන්ගේ අවයව (Organs), හම (Skin) සහ මස් වුනත් ගොඩක් සමානයි කියලා. (Cannibals ලා කියන විදියට රහත් එක වගේලු - මම කියන දේවල් ගණන් ගන්න එපා).

අනික ඌරන්ට මාර නිදහසක් තියෙනවා නේද? මඩේ සෙල්ලම් කරනවා, කිසි වදයක් නෑ. පැය කිහිපයකින් උන්ව උයනවා වෙන්න පුළුවන්, ඒත් ඒ වෙනකම් උන් ආතල් එකේ ඉන්නවා.

ඉතින් මගේ යාලුවොත් මට "Pig" කිව්වා. මමත් ඒක බාරගත්තා. මම හැම තීරණයක්ම ගත්තේ "ඌරෙක් නම් මොකද කරන්නේ?" කියලා හිතලා. මගේ යාලුවෙක් (හංසිනි) ඇහුවා මම කැමතිම සතා කවුද කියලා. මම කිව්වේ "ඌරා" කියලා. (ඇත්තටම මම කැමති Kangaroo ට, Pet කෙනෙක් නම් Blue Whale ට). ඒත් මම ඌරා කිව්වේ නිදහස (Freedom) නිසා.

---

Funny Boy සහ අහස 📖

තව දෙයක්. මම ලොකු වෙද්දී මට තේරුණා මම දේවල් දකින්නේ අනිත් අයට වඩා වෙනස් විදියට කියලා. අනිත් අය "ලස්සනයි" හරි "Sexy" හරි කියන දේවල් මට එහෙම පෙනුනේ නෑ. මම ඒකට ලේබල් ගහන්න ගියේ නෑ. මම මම විදියට හිටියා.

මගේ නම කෙසරු (Kesaru). අපේ තාත්තා (පොත් පිස්සෙක්) මේක ගත්තේ සැළලිහිණි සන්දේශයෙන් ("The Starling's Message"). ඒක මාර Unique නමක්.

මම මාවම හොයන ගමනේදී මට හම්බුනා පොතක්: Shyam Selvadurai ගේ Funny Boy.

ඒකේ පළවෙනි චැප්ටර් එකේ නම 'Pigs Can't Fly'. පොඩි කාලේ Arjie අහනවා "ඇයි මට සමාජය කියන විදියට නැතුව, වෙනස් විදියකට ඉන්න බැරි?" කියලා. අම්මා උත්තර දෙනවා: "Because the sky is so high and pigs can’t fly" (අහස ගොඩක් උසයි, ඌරන්ට පියාඹන්න බෑ).

ඕක මගේ ඔලුවේ පැල වුණා.

මම කල්පනා කළා. මීට අවුරුදු දහස් ගානකට කලින්, පියාඹන එක ගැන හිතද්දී මිනිස්සුයි ඌරොයි අතර වෙනසක් තිබ්බේ නෑ. අපි කාටවත් පියාඹන්න බෑ. නමුත් සමහර මිනිස්සු (අර ඌරෝ වගේ මිනිස්සු) තදින්ම විශ්වාස කළා "අහස එච්චර උස නෑ" කියලා.

අන්න ඒ විශ්වාසය නිසා, අද මනුෂ්‍ය ඌරෝ පියාඹනවා. ✈️

---

ක්ෂිතිජය බිඳ දැමීම (Breaking Horizons) 🌅

අපේ මහත, පාට, ජාතිය, කැමැත්ත අදාල නෑ. ඕනම කෙනෙක්ට පියාඹන්න පුළුවන්. කරන්න තියෙන්නේ සමාජයේ තියෙන මෝඩ නීති ("Noise") අයින් කරලා, විශ්වයේ නීති ("Physics") විතරක් ෆලෝ කරන එක.

අපිට තියෙනවා නිදහස. හිතන්න, ප්‍රශ්න කරන්න, සහ නිර්මාණය කරන්න.

මම විශ්වාස කරනවා මේ ලෝකේ ඉන්න හැමෝගෙම ඇතුළේ "ඌරෙක්" ඉන්නවා කියලා. ඒ ඌරාව හොයාගන්න.

ඒ නිසා මම බොහොම බැරෑරුම්ව කියන්නේ: ඌරන්ට පියාඹන්න පුළුවන් (Pigs Can Fly).

මේක විහිළුවක් නෙවෙයි. මේක තමයි මනුෂ්‍ය ආත්මයේ තියෙන පරම සත්‍යය. මේක තමයි ලෝකේ ඉස්සරහට ගෙනියන එංජිම.

අහස උස නෑ මචං. විශ්වාස කරපන්. 🥃

'Sky is not that high, pigs can fly' Courtesy to Shyam Selvadurai the book Funny Boy.